Schrijf je nu in voor onze nieuwsbrief

Sinds Carla (49) weet dat haar man Marco (54) haar uiterlijk verafschuwt, is hun relatie ontwricht en is er van haar zelfvertrouwen niets meer over. “Zelfs etalagepoppen vind ik bedreigend door Marco’s opmerking over hun ideale figuur…”

‘Geen lekker wijf’

Carla: “Ik ben geen lekker wijf meer. Die boodschap kreeg ik een paar maanden geleden van mijn man Marco tijdens een avondje Netflix. Terwijl ik voor de zoveelste keer naar mijn favoriete serie Bridgerton keek, noemde Marco op welke vrouwen hij bloedmooi vond en met wie hij het weleens zou willen doen. De één had nog mooier haar, blauwere ogen of grotere borsten dan de ander. Hij zat de actrices echt ongegeneerd te beoordelen. Toen ik daar iets van zei, keek ’ie me verbaasd aan en zei: ‘Nou ja, het oog wil ook wat. Jij bent al lang geen lekker wijf meer.’ Ik viel bijna van de bank, wat een opmerking! Ik, geen lekker wijf? Ik mag dan misschien niet meer helemaal strak in mijn vel zitten; ik ben wel de moeder van zijn kinderen. Dat lijkt me een stuk belangrijker.

Maar Marco stoorde zich niet aan mijn reactie en begon mijn uiterlijk verder af te kraken: mijn haar was te kort geknipt naar zijn zin. Ik kleedde me niet sexy, had altijd een broek of een huispak aan en liep nooit op hoge hakken. Hij vond mijn lichaam uitgezakt, met vetrolletjes die over mijn riem heen bolden. En het ergste kwam nog: ik was de laatste jaren een echte moeke geworden, vond hij.

Huilen

Ik wist niet wat me overkwam. Ik had zijn kritiek op mijn uiterlijk totaal niet zien aankomen en zijn woorden deden ontzettend veel pijn. Ik had nooit verwacht dat Marco zo lelijk over me dacht, laat staan dat hij het hardop zou zeggen. We zijn al negentien jaar samen en hebben drie kinderen. Dan verwacht je toch wel iets meer respect van je man?!”

Geen ‘pronk-prinses’ meer

“Toen ik begon te huilen, schrok Marco wel. Hij zei snel dat het absoluut niet de bedoeling was om me te kwetsen. Maar hij vond dat hij ook eerlijk tegen me moest kunnen zijn. Als ik in de spiegel keek, zag ik toch ook wel verschil met pakweg vijftien jaar geleden? Ik leek niet meer op het meisje op wie hij ooit verliefd was geworden, zo oordeelde hij. Ik was geen prinsesje meer met wie hij kon pronken.

Die nacht kon ik niet slapen, ik was zo ontzettend gekwetst en verdrietig. Marco sliep heerlijk, maar ik lag stilletjes te huilen. Midden in de nacht ging ik mijn bed uit om op de bank na te denken. Een beetje gelijk had Marco wel. Ik zag er niet meer zo uit als in onze begintijd. Toen hing mijn haar tot over mijn billen. Maar met drie jonge kinderen is lang haar gewoon niet praktisch. Voordat ik het helemaal droog had geföhnd, was ik ‘s morgens een kwartier verder. Of ik droeg het eeuwig in een staart.

Met mijn korte coupe ben ik ’s ochtends zo klaar. Dat scheelt kostbare minuten om ontbijt klaar te maken, de kinderen aangekleed naar school te krijgen en vervolgens zelf naar mijn werk te gaan. En ja, mijn kleding is ook eerder casual dan sexy. Wel zo handig, want ik ren de hele dag door. Dus het klopt dat ik ben veranderd, maar de manier waarop Marco me afkatte, had echt anders gekund. En gemoeten.”

Druk met de kinderen

“Ik moet toegeven dat Marco er nog extreem goed uitziet voor zijn 44 jaar. Hij eet gezond, drinkt liters water en is sportief. Hij gaat twee keer per week naar de sportschool en loopt drie avonden hard. Als ik hetzelfde zou doen, zou ik er vast ook een stuk frisser en strakker uitzien. Maar die tijd heb ik niet. Het huishouden, gezin en mijn werk slokken al m’n tijd en energie op. Marco vindt dat ik tijd moet maken. Kwestie van prioriteiten stellen, roept hij altijd. Zelf eist hij zijn sportuurtjes gewoon op. Hij overlegt nooit of het mij uitkomt. Hij komt uit zijn werk, eet en na het eten kleedt hij zich om voor zijn hardlooprondje. Of hij appt dat hij meteen door gaat en dat wij alvast moeten gaan eten. Of ik zijn bord dan in de magnetron kan zetten…

Ik zou eerlijk gezegd niet weten hoe en wanneer ik sporttijd in mijn dagelijkse schema zou kunnen inpassen. Misschien ook omdat de kinderen gewend zijn dat ik hen naar bed breng. Vooral de jongste twee willen dat graag. Waar Marco ‘wegkomt’ met alleen een welterusten-kus, voer ik een heel ritueel uit. Voorlezen, liedjes zingen… Ook de oudste lees ik nog steeds voor. Daarmee ben ik tot negen uur ‘s avonds bezig. Marco kan intussen rustig zijn gang gaan. Daarbij komt ook dat ik vaak doodmoe ben aan het eind van de dag. Ik moet er niet aan denken om dan nog vijf kilometer te gaan joggen of naar de sportschool te gaan. Ik hang liever lekker op de bank met een boek, mijn telefoon of Netflix.”

Niet meer opgewonden

“Het erge is dat het niet bij een paar nare opmerkingen blijft. Sinds ik weet hoe hij over me denkt, lijkt het of onze relatie helemaal is veranderd. Marco zegt namelijk ook dat hij in bed niet meer opgewonden wordt van me. Ik vind het behoorlijk gênant om dit te vertellen, maar niet lang na zijn mededeling zei hij dat hij ‘visueel’ meer moet worden gestimuleerd om nog seks met me te kunnen hebben. Hij wil nog wel seks, want hij is een ‘gezonde Hollandse man, met gezonde behoeften’, maar om met me te kunnen vrijen, heeft hij een andere stimulans nodig. Sindsdien zet hij elke keer porno op. Afschuwelijke, harde porno met ordinaire meiden in de hoofdrol. Die hard gillen en kreunen. Ik kan er zelf bijna niet naar kijken. Meestal lig ik stilletjes naast Marco in bed of op de bank, als hij zijn iPad pakt en filmpjes opzoekt. Ik word echt misselijk als ik zie hoe die vreselijke vrouwen helemaal losgaan op het geslachtsdeel van een man of met elkaar spelen. Maar Marco zit te genieten. En als hij zover is, rolt hij over naar mij, om me te zoenen of met me te spelen, zodat ik ook in de stemming kom. Maar vaak wordt het een tube glijmiddel, want dit alles heeft op mij het tegenovergestelde effect. Marco moet mij in gedachten hebben als we vrijen, niet een of andere sloerie. Maar dat zeg ik niet, om Marco niet boos te maken. Ik ben
bang dat als ik seks weiger omdat hij me niet aantrekkelijk vindt, hij nog meer op me afknapt. Maar pijnlijk is het wel. Het is funest voor mijn zelfvertrouwen en in bed ben ik geremd.”

Extreem jaloers

“We zijn nu een paar maanden verder en ik merk aan mezelf dat ik vreselijk onzeker ben geworden. Jaloers ook. Op alles en iedereen. Als er een mooie vrouw op tv is, schakel ik snel over op een andere zender. Marco’s ogen schitteren als hij slanke, blonde vrouwen ziet. Hij is bijvoorbeeld helemaal weg van Dionne Stax. Ik kan dat niet uitstaan, maar ik kan hem moeilijk verbieden televisie te kijken. Tijdschriften in de leesmap houd ik achter als er een mooie vrouw op de cover staat. En zelfs etalagepoppen vind ik bedreigend sinds Marco opmerkte dat die poppen het ideale figuur hebben, met grote borsten, een slanke taille, brede heupen en mooie lange benen. Dat ik zo jaloers ben, vind ik vervelend, want ik ben nooit zo geweest. Ik weet heus wel dat ik geen fotomodel ben voor wie mannen massaal hun hoofd omdraaien. Maar ik ben ook niet oerlelijk. Ik heb een normaal postuur, maat 40-42, net als het gros van de Nederlandse vrouwen en ik hoor altijd – ook van mannen – dat ik een leuke, aanstekelijk lach heb. Jammer genoeg is die lach al een tijdje weg. Ik heb niet veel meer te lachen en zeker niet naar andere mannen. Ik hoef niet aantrekkelijk te zijn voor anderen; ik wil dat mijn eígen man me leuk vindt.”

Geforceerde kus

“Ook ben ik ontzettend achterdochtig geworden. Want als Marco mij niet meer sexy vindt, is er dan een andere vrouw voor wie hij gevoelens heeft? Een vrouw uit zijn hardloopgroepje? Van de sportschool? Op zijn werk? Marco wuift mijn twijfels weg en noemt ze onzin. Ik heb stiekem zijn mail en appjes in z’n telefoon doorgezocht en kon niets vinden waaruit blijkt dat hij verliefd is op een ander of vreemdgaat. Hij vertoont ook geen stiekem gedrag. Hij is alleen veel afstandelijker naar mij toe. Zeker nu ik erop let, valt het me op. Vroeger kreeg ik nog weleens een tik op mijn billen als hij voorbijliep, of een kus in mijn nek. Nu krijg ik alleen, geforceerd, een kus als hij thuiskomt. De kinderen daarentegen kust hij bijna plat. Ik heb twee vriendinnen met wie ik hierover kan praten. Dat is fijn, want als ik het onderwerp aansnijd bij Marco, zijn we zo uitgepraat. Hij zegt alleen dat ik beter voor mezelf moet zorgen. Mijn vriendinnen steunen en troosten me, maar geven min of meer hetzelfde advies: ga eens naar een goede kapper in plaats van de buurvrouw die thuis knipt. Koop nieuwe kleding en ook een spannend setje.”

Uitdagende lingerie

“Om weer wat meer bij Marco in de smaak te vallen, heb ik de afgelopen tijd mijn kledingkast onder handen genomen. De echt wijde truien en shirts weggedaan. Net als vale shirts waar de rek uit was, maar die zo lekker zaten.
Bij de Pri-mark heb ik drie setjes lingerie gekocht, in het rood en met zwart kant. Veel uitdagender dan wat ik normaal gesproken draag. Ik heb ze nog niet durven dragen, want als ik zo’n setje aantrek, herken ik mezelf bijna niet meer in de spiegel. Dan zie ik eruit als een sletterigere versie van mezelf en dat voelt niet fijn. Ik heb Marco wel verteld dat ik de lingerie heb gekocht en hij reageerde heel enthousiast. Maar ik vind het doodeng om het aan te trekken. Het voelt alsof ik een toneelstukje ga opvoeren voor mijn man, waarin ik het lekkere wijf speel dat hij zo graag ziet. Ik weet niet of die rol wel bij me past.”

Opgebiecht.nl is gebaseerd op waargebeurde verhalen van bezoekers van deze website
Wil jij ook anoniem met jouw verhaal op opgebiecht.nl stuur jouw verhaal dan nu in via de tab ook iets opbiechten.